* قرآن کریم
** نهجالبلاغه (مترجم: سید جعفر شهیدی)
آخوند خراسانی، محمدکاظم. (۱۴۰۹ق). کفایة الاصول (ج1). قم: مؤسسه آلالبیت^.
ابوزید، نصر حامد. (۱۳۸۱). مفهوم متن: پژوهشی در علوم قرآن (مترجم: مرتضی کریمینیا). تهران: نشر مرکز.
احمدی، بابک. (۱۳۸۵). ساختار و تأویل متن. تهران: نشر مرکز.
ارکون، محمد. (۱۳۸۰). نقد عقل اسلامی (مترجم و منتقد: محمدمهدی خلجی). تهران: شرکت سهامی انتشار.
ارکون، محمد. (۱۳۹۵). تاریخمندی تفکر اسلامی (مترجم: رحیم غلامی). تهران: انتشارات نگاه معاصر.
خمینی، سید روحالله. (۱۳۷۴). صحیفه امام (ج21). تهران: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
پالمر، ریچارد. (۱۳۷۷). علم هرمنوتیک (مترجم: محمدسعید حنایی کاشانی). تهران: نشر هرمس.
جعفریان، رسول. (۱۳۸۲). تاریخ سیاسی اسلام (ج1). قم: انتشارات دلیل ما.
جمشیدیها، غلامرضا؛ شالچی، وحید. (۱۳۸۷). هرمنوتیک و مسئلهٔ تاریخمندی فهم انسانی. تحقیقات فرهنگی ایران، ۱(۴)، صص ۱۵۹‑۱۸۴.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۶). تسنیم: تفسیر قرآن کریم (ج3). قم: نشر اسراء.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۷). توحید در قرآن (تفسیر موضوعی قرآن کریم) (ج2). قم: نشر اسراء.
حر عاملی، محمد بن حسن. (۱۴۰۹ق). وسائل الشیعه (ج27). قم: مؤسسه آل البیت^.
رضوی، سید ابوالفضل؛ شاهرخی، سید علاءالدین. (۱۳۸۹). هرمنوتیک فلسفی و بنیادهای معرفتی تاریخ. فلسفۀ دین، ۷(۸)، صص ۶۷‑۹۴.
ربانی، محمدحسن. (۱۳۹۰). مقاصد الشریعه. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
زرگرینژاد، غلامحسین. (۱۳۷۹). تاریخ صدر اسلام. تهران: انتشارات سمت.
سبحانی، جعفر. (۱۳۸۵ «الف»). الالهیات علی هدی الکتاب و السنة و العقل (ج1، 4). قم: مؤسسۀ امام صادق×.
سبحانی، جعفر. (۱۳۸۵ «ب»). مدخل مسائل جدید در علم کلام. قم: مؤسسۀ امام صادق×.
سروش، عبدالکریم. (۱۳۷۰). قبض و بسط تئوریک شریعت: نظریۀ تکامل معرفت دینی. تهران: مؤسسۀ فرهنگی صراط.
سروش، عبدالکریم. (۱۳۷۹). بسط تجربۀ نبوی. تهران: مؤسسۀ فرهنگی صراط.
صدوق، محمد بن علی. (۱۳۷۸ق). عیون اخبار الرضا× (محقق: مهدی لاجوردی، ج1). تهران: نشر جهان.
مفید، محمد بن محمد. (۱۴۱۳ق). اوائل المقالات فی المذاهب و المختارات (محقق: مهدی محقق). بیروت: دارالمفید.
صدر، سید محمدباقر. (۱۴۲۰ق). دروس فی علم الاصول (الحلقات). قم: مجمع الفکر الاسلامی.
صدر، سید محمدباقر. (۱۴۲۱ق). اقتصادنا. قم: بوستان کتاب.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۴۱۷ق). المیزان فی تفسیر القرآن (ج1 و 3). قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
عرفانی، محمد قاسم. (۱۳۸۴). اثرگذاری پیشفهم بر فهم متن نگاه تطبیقی به دیدگاه هرمنوتیک فلسفی و اندیشمندان اسلامی. کوثر معارف، 1(1)، صص ۲۵‑۴۰.
علامه حلی، حسن بن یوسف. (۱۴۰۷ق). الباب الحادی عشر مع شرحیه (محقق: مهدی محقق). مشهد: مؤسسۀ چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی.
گادامر، هانس گئورگ. (۱۳۹۲). حقیقت و روش: مبانی هرمنوتیک فلسفی (مترجم: محمدرضا شاهمرادی). تهران: نشر کرگدن.
کلینی، محمد بن یعقوب. (۱۴۰۷ق). الکافی (محقق: علیاکبر غفاری و محمد آخوندی، ج1). تهران: دارالکتب الإسلامیة.
لگنهاوزن، محمد. (۱۳۸۵). اسلام و کثرتگرایی دینی (مترجم: نرجس جواندل). قم: مؤسسۀ فرهنگی طه.
مصباح یزدی، محمدتقی. (۱۳۸۶). دین و آزادی (ج2). قم: انتشارات مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی&
مصباح یزدی، محمدتقی. (۱۳۸۸). آموزش فلسفه. تهران: شرکت چاپ و نشر بینالملل.
مظفر، محمدرضا. (۱۴۳۰ق). اصول الفقه. قم: بوستان کتاب.
مطهری، مرتضی. (۱۳۸۹). مجموعه آثار (ج1، 3، 4، 21). تهران: انتشارات صدرا.
معرفت، محمدهادی. (۱۳۸۰). تفسیر و مفسران (ج۱). قم: مؤسسۀ فرهنگی تمهید.
مدیرشانهچی، کاظم. (۱۳۷۸). علم الحدیث و درایة الحدیث. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
میرخندان (مشکوة)، سید حمید. (۱۳۹۱). بررسی انتقادی مبانی فلسفی هرمنوتیک گادامر. معرفت فرهنگی اجتماعی، 4(12)، صص ۶۷‑۸۶.
واعظی، احمد. (۱۳۸۸). هرمنوتیک، کتاب و سنت. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
وحید بهبهانی، محمدباقر. (۱۴۱۵ق). الفوائد الحائریة. قم: مجمع الفکر الاسلامی.
هایدگر، مارتین. (۱۳۹۰). هستی و زمان (مترجم: سیاوش جمادی). تهران: انتشارات ققنوس.
هرسیج، حسین؛ رهبرقاضی، محمودرضا؛ و محموداوغلی، رضا. (۱۳۹۱). بررسی و نقد هرمنوتیک فلسفی گادامر از دیدگاه هرمنوتیک انتقادی هابرماس. دانش سیاسی و بینالمللی، ۱(۱)، صص ۳۵‑۵۷.