* قرآن کریم (مترجم: آیتالله مکارم شیرازی).
آلشیخ، محمد بن ابراهیم. (۱۳۹۹ ق). فتاوی و رسائل (محقق: محمد بن عبدالرحمن بن قاسمف ج13). مکه: مکتبة الحکومة.
ابناثیر، مبارک بن محمد. (1367). النهایة فی غریب الحدیث و الأثر (ج3، چاپ چهارم). قم: نشر اسماعیلیان.
ابنتیمیه، احمد بن عبدالحلیم. (۱۴۰۴ ق). دقائق التفسیر (محقق: محمدسید جلیند، ج2، چاپ دوم). دمشق: مؤسسة علوم القرآن.
ابنتیمیه، احمد بن عبدالحلیم. (۱۴۱۶ ق). مجموع الفتاوی (محقق: عبدالرحمن بن محمد بن قاسمف ج3). مدینة منوره: مجمع الملک فهد لطباعة المصحف الشریف.
ابنتیمیه، احمد بن عبدالحلیم (۱۴۱۹ ق). اقتضاء الصراط المستقیم لمخالفة أصحاب الجحیم (محقق: ناصر عبدالکریم العقل، چاپ هفتم). بیروت: دار عالم الکتب.
ابنحجر عسقلانی، شهابالدین احمد بن علی. (۱۴۱۱ ق). تقریب التهذیب(ج13). حلب: دارالرشید.
ابنحجر عسقلانی، شهابالدین احمد بن علی. (۱۴۲۰ ق). فتح الباری فی شرح صحیح البخاری (ج13). بیروت: دارالکتب العلمیة.
ابنکثیر دمشقی، اسماعیل بن عمر. (۱۴۰۷ ق). البدایة والنهایة (ج7). بیروت: دارالفکر.
ابنمنظور، محمد بن مکرم. (۱۴۱۱ ق). لسان العرب (ج15) بیروت: دار الفکر للطباعة و النشر و التوزیع.
پویان، مرتضی. (۱۳۹۹). برهان وجودی بر مبنای حکمت متعالیه و عرفان. قم: بوستان کتاب.
تمیمی، محمد بن عبدالوهاب. (۱۴۲۰ ق). أصول الإیمان (محقق: باسم فیصل الجوابره، چاپ پنجم). ریاض: وزارة الأوقاف و الشؤون الإسلامیة.
جمعی از علمای نجد. (۱۴۱۲ ق). مجموعة الرسائل والمسائل النجدیة. ریاض: دارالعاصمة.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۹۳). رحیق مختوم (ج3 ، چاپ پنجم). قم: نشر اسراء.
حر عاملی، محمد بن حسن. (۱۴۰۲ ق). الجواهر السنیة فی الأحادیث القدسیة. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
خباز، سیدضیاء. (۱۳۹۲). الولایة التکوینیة بین القرآن و البرهان. قم: نشر باقیات.
رشیدرضا، محمد. (۱۴۱۴ ق). تفسیر المنار (ج6، چاپ اول). بیروت: دارالمعرفة.
رضوانی، علیاصغر. (۱۳۹۱). نقد وهابیت در درون. تهران: مؤسسه فرهنگی هنری مشعر.
زرگر مرادی، طاهرهالسادات. (۱۳۹۳). ولایت تکوینی انسان کامل. تهران: نشر امیرسیدعلیزاده.
سبحانی، جعفر. (۱۳۸۷). راهنمای حقیقت (چاپ پنجم). تهران: نشر مشعر.
صدرالمتألهین شیرازی، محمد بن ابراهیم. (بیتا). الحکمة المتعالیة فی الأسفار العقلیة الأربعة (ج6، 2). قم: انتشارات المصطفوی.
طباطبایی، محمدحسین. (۱۳۹۴ ق). المیزان فی تفسیر القرآن (ج18). قم: انتشارات اسماعیلیان.
غفار، عبدالرسول. (۱۴۱۵ ق). شبهة الغلو عند الشیعة. بیروت: دارالمحجة البیضاء.
فخرالدین رازی، محمد بن عمر. (۱۴۲۰ ق). مفاتیح الغیب (ج21، چاپ سوم). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
قرطبی، محمد بن احمد. (۱۳۶۴). الجامع لأحکام القرآن (ج16، چاپ اول). تهران: نشر ناصرخسرو.
مجلسی، محمدباقر. (۱۴۰۳ ق). بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ج25، چاپ دوم). بیروت: مؤسسة الوفاء.
مفید، محمد بن محمد. (۱۴۱۴ ق). تصحیح الاعتقادات (چاپ دوم). قم: کنگره شیخ مفید.
منتظری، اکرم. (۱۳۸۶). نقد و بررسی اتهام غلو به شیعه از کتاب «علماء الشیعة یقولون» (استاد راهنما: غلامحسین تاجرینسب). پایاننامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه قم، دانشکده الهیات و معارف اسلامی.
موسوی، سیدمحمدمهدی. (۱۴۰۲). آسیبشناسی غلوپژوهی در اندیشه سلفیگری ایرانی. تحقیقات کلامی، ۱۱(۴۱)، صص 91-64.
النفراوی، احمد بن غانم. (۱۴۱۸ ق). الفواکه الدوانی علی رسالة ابن أبیزید القیروانی (ج1). بیروت: دارالکتب العلمیة.
ورتابی کاشانیان، مصطفی. (۱۳۹۶). نقد دیدگاه وهابیت در متهم ساختن شیعه به غلو با تکیه بر کلام عقلی و استدلالی. پایگاه تخصصی وهابیتپژوهی و جریانهای سلفی.